داستان بپرسیم؛ چرا برگشته‌ایم
سال ۱۳۹۴ بود که اولین سؤالمان را پرسیدیم. چند نفر بودیم که می‌خواستیم بدانیم مردم واقعاً چه فکر می‌کنند؛ دربارهٔ هوایی که نفس می‌کشند، برابری و چیزهایی که هر روز با آن‌ها سروکار دارند. فکر می‌کردیم شاید چند صد نفر پاسخ بدهند.
اما پاسخ‌ها یکی پس از دیگری از راه رسیدند. پنج سال بعد، بیش از یک میلیون پاسخ ثبت شده بود، ۱۴۰ هزار کاربر فعال در بپرسیم داشتیم و ۶۰۰ هزار نفر در پلتفرم‌های مختلف همراهمان بودند.
بعضی از پاسخ‌ها غافلگیرمان کردند. سال ۱۳۹۵ از نزدیک به چهار هزار نفر در ۳۱ استان دربارهٔ محیط زیست پرسیدیم. ۶۵٫۴ درصد آلودگی هوا و ۵۱٫۵ درصد خشکسالی را از دغدغه‌های اصلی خود دانستند. بیش از ۷۰ درصد گفتند آماده‌اند از گروه‌های محیط‌زیستی حمایت کنند، اما فقط ۱۱٫۹ درصد نام یک کمپین آنلاین را شنیده بودند. آن روز فهمیدیم مردم بی‌تفاوت نیستند؛ شاید فقط صدایشان درست شنیده نمی‌شود.
چند سال بعد، بین سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸، ۴٬۶۲۱ نفر به پرسش‌های ما دربارهٔ برابری جنسیتی پاسخ دادند. ۹۱٫۱ درصد گفتند به برابری زن و مرد باور دارند. اما وقتی صحبت از مزاحمت خیابانی شد، فقط ۵۲٫۷ درصد فرد آزارگر را مقصر دانستند و ۴۷ درصد خودِ زن آزاردیده را. هنوز هم به فاصلهٔ میان این دو عدد فکر می‌کنیم.
بااین‌حال، بیشتر این یافته‌ها هیچ‌گاه آن‌طور که باید به دست شما نرسید. در ایران تنها می‌توانستیم نتایج را به‌شکلی محدود منتشر کنیم و در سال ۱۳۹۹ ناچار شدیم فعالیت‌مان را متوقف کنیم.
شش سال سکوت
پس از آن، شش سال سکوت بود. در این مدت خیلی چیزها تغییر کرد: قیمت‌ها، سفره‌ها و حتی جایی که هر کدام از ما در آن زندگی می‌کنیم. بسیاری از کسانی که آن روزها از تهران و تبریز و زاهدان پاسخ می‌دادند، امروز در تورنتو و برلین و سیدنی زندگی می‌کنند؛ اما هنوز به همان خانه فکر می‌کنند.
ما نیز در تمام این مدت به یک سؤال فکر می‌کردیم: اگر روزی دوباره بپرسیم، این بار چه چیزی باید متفاوت باشد؟
برگشته‌ایم
حالا برگشته‌ایم و این بار از همه می‌پرسیم: از ایرانیان داخل و خارج از ایران. نتایج را هم در کنار یکدیگر و هم به‌صورت جداگانه نشان می‌دهیم تا هر کس بتواند ببیند صدای او در کجای این تصویر قرار دارد.
چرا تأیید می‌کنیم که شما واقعاً خودتان هستید؟
وقتی نتیجه‌ای منتشر می‌شود، دیگران به آن استناد می‌کنند؛ رسانه‌ها درباره‌اش می‌نویسند و مردم بر سر آن بحث می‌کنند. بنابراین، هر پاسخ باید متعلق به یک انسان واقعی باشد.
به همین دلیل، تلاش می‌کنیم با حفظ حریم خصوصی، هویت هر کاربر را تأیید کنیم. می‌خواهیم مطمئن شویم هر پاسخ متعلق به یک فرد واقعی است و ساختگی نیست. در چند سطح بررسی می‌کنیم که حساب‌ها واقعی باشند، تا ربات‌ها و کمپین‌های سازمان‌یافته نتوانند نتایج را به سمت دلخواهشان ببرند.
شمارهٔ تلفن همراهتان را به‌راحتی از طریق تلگرام یا واتس‌اپ تأیید می‌کنید. کشور محل سکونت شما از روی پیش‌شمارهٔ تلفن مشخص می‌شود تا به نظرسنجی‌های مربوط به همان کشور دسترسی داشته باشید. شمارهٔ شما کنار پاسخ‌هایتان ذخیره نمی‌شود و فقط برای تأیید حساب کاربری و کشورتان به کار می‌رود.
می‌دانیم این روش بی‌نقص نیست؛ بعضی از ایرانیانِ بیرون از کشور هنوز با شمارهٔ ایران کار می‌کنند و برعکس. این را هم در کنار نتایج داخل و بیرون از ایران توضیح می‌دهیم.
هر زمان که بخواهید، می‌توانید داده‌هایتان را دریافت کنید یا برای همیشه حذف کنید. برای اطلاعاتی که جمع می‌کنیم قوانین حریم خصوصی ویژه‌ای گذاشته‌ایم و با دقت زیاد از آن‌ها محافظت می‌کنیم. داده‌های خام نه فروخته می‌شوند و نه در اختیار دیگران قرار می‌گیرند؛ فقط گزارش نتایج جمعی منتشر می‌شود.
دربارهٔ محدودیت‌های پژوهش‌ها، روراست هستیم
عددهای ما آمار رسمی یا پیش‌بینی نیستند. ما از همه دعوت می‌کنیم، اما در نهایت این اعداد بازتاب نظر کسانی‌اند که آمده‌اند و پاسخ داده‌اند. هرچه افراد بیشتر و متنوع‌تری مشارکت کنند، تصویر کامل‌تر و دقیق‌تر می‌شود. این محدودیت را همیشه در کنار نتایج توضیح خواهیم داد.
اگر آن سال‌ها با ما بودید، خوشحالیم که دوباره می‌بینیمتان. اگر تازه با بپرسیم آشنا شده‌اید، خوش آمدید. وقتی پرسش منتشر شد، پاسخ بدهید و آن را برای کسی بفرستید که فکر می‌کنید دیدگاهش با شما متفاوت است. یا آخرین گزارش‌های ما را در همینجا مطالعه کنید.
اگر هم دربارهٔ روش کار، حریم خصوصی یا هر موضوع دیگری سؤالی دارید، به صورت ایمیل، فرم تماس یا در شبکه‌های اجتماعی بپرسید. پاسخ می‌دهیم.
هر پرسش، پنجره‌ای رو به فکر دیگران.
مطالعه بیشتر
مقاله‌های دیگر بپرسیم را هم می‌توانید از همین بخش ببینید.